Spring naar inhoud

Posts from the ‘© marja wouters 2018’ Category

29
Nov

CO2

‘Ik geef u vast wat zuurstof’
ik weet niet of ik praten mag
het kapje gaat groot over mijn gezicht
ogen open ogen dicht, open
zeg ik: Dankuwel. Ik ga dromen vd zee.

‘U voelt wat prikken en dan zakt u weg’
dankuwel, ik ga dan dromen
en ben weg. Ik hoor een stem, meer stemmen
stemmen zeggen ‘Lig nou stil, niet bewegen
mevrouw, dat is niet goed. Weet u wie u bent?’
Já, 0743.21.017 roep ik en het duurt een tijdje
voor ik snap dat ik mijn burgersofinummer gaf.

Buiten kijken bomen,
bomen wachtend op de wind die nog niet lijkt aan te komen.
Ik leef. En mijn leven begint nu. Opnieuw, vult de chirurg aan
die zachtjes naast het bed is komen staan.
Nee, zeg ik beslist. Niet opnieuw. Nu.

Eén grote boom begint vorm te krijgen,
ik lig nu zo’n uur op de verkoeverkamer,
de vorm van een kerk, een torenkerk, daarna een reus
een reus van groene wol. Hij is God die over mij waakt
denkt mijn morfinebrein hardop.

Ik leef. En mijn leven begint nu.
Ik lach het leven in de zon en weet precies wanneer dit begon.

%d bloggers liken dit: