Spring naar inhoud

11 juni 2020

hoe vaak heb ik vandaag gedacht

Door marja wouters
de bus zit in mijn rug
zee stroomt onder de banden 
een paraplu ligt op zijn baas
en het bordje van de halte wacht

vader vertelde verhalen, over appels uit de oven, eierkolen in de kelder en een jongetje van vier die voor lucifers langskwam maar dit woord niet uit kon spreken: ossefes leek er het meeste op en dat verkocht zijn winkel niet. ‘s avonds aten wij de appels die verwond, gescheurd, gebroken, te lelijk om te verkopen en bovendien niet te vreten waren. buikpijn in een volle familiekamer. een tante doet het goed op lithium, een andere is zwanger van een onbekende man. de eerste verhuist uit de Randstad, de tweede daar horen we nooit meer iets van. en

het bordje van de halte lacht
wil jij het begin van je film weer halen?
ik wil opnieuw en dan minder verdwalen

hoe vaak heb ik vandaag gedacht:
mijn leven loop ik steeds in te halen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: