Spring naar inhoud

21 juli 2019

binnenshuis

Door marja wouters

er is een vrouw, zonder weten.
er is geen psychiater
en wel bewaking.

ik wilde naar de Starbucks en dan de rest van de dag door de stad wandelen en mijn salaris wegwerken aan designkleding. zo’n jurk die goed staat bij het passen maar die de rest van mijn leven in de kast zou hangen omdat ik het lef niet heb om zoiets te dragen.

er is een auto, met sirene.
er is een kamer
en veel geloop heen en weer.

ik weet niet wat ik moet antwoorden op de vragen. ik wil wel antwoord geven maar ik weet het niet. ik weet niet wat er gebeurde. ik kende de man niet. of wel.

er was een dag, met reden.
er was een man
en wat was het plan.

het is een groot terrein, met een hoofdgebouw en huisjes her en der. ik wil in zo’n huisje en dan de rest van mijn leven van een uitkering leven. een uitkering waar ikzelf niet bij mag. geen enkele verantwoordelijkheid meer. niet voor mezelf. niet na de dag die ik niet meer weet.

er is een vijver, met eenden.
er is een grasveld
en de dagen zijn net echt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: