Spring naar inhoud

21 juni 2018

oude vrienden

Door marja wouters

dát had ik willen zeggen, of dát.
weinig had ik willen zeggen, in plaats van wat ik zei.

zijn vragen overvallen me, een mens uit het verleden,
decennia niet gezien en out of the blue komen vragen
zo intiem, te intiem, zo bot ook om hiermee te beginnen.
op dit soort momenten zit mijn oprechtheid me in de weg
of nee, dat is het niet, mijn behoefte aan people pleasing,
die zit me in de weg. van binnen werd ik stil, verbluft,
van buiten gaf ik antwoord en deed alweer mijn best.

wat ik had kunnen zeggen:
ben jij niet goed bij je hoofd,
wat zijn dat voor idiote vragen om te stellen.
wie denk je wel dat je bent, het schoolhoofd?

zo voelde ik me, alsof ik op het matje geroepen was
bij het schoolhoofd en nietsvermoedend,
dacht dat het over mijn cijferlijst ging, overvallen werd
met intieme vragen naar mijn familieverleden. verleden,
want die familie heeft allang geen rol meer in mijn leven.

ben jij niet goed bij je hoofd, had ik dát maar gezegd.
dat zeggen deed ik niet, braaf antwoord geven wel
alsof ik opnieuw een puber was en
buikpijn, heb ik nog steeds hiervan.
ikzélf ben niet goed bij mijn hoofd, dat ik antwoord gaf.

recepties waarop je mensen terugziet die vrienden
waren en waarvan je merkt als je ze weer ontmoet,
oude vrienden, ach, soms ja.

dát had ik willen zeggen: ach ja.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: