Skip to content

Archief voor

12
Feb

Winter

Ik tel de streepjes op mijn lat, van klein tot nu, en denk aan straks.
Ik voel niet hoeveel tijd ik had en weet niet hoeveel meer ik krijg.
Wist ik dat, deed ik dan minder of juist meer.

Rijdend door de stad passeert het verleden. Wringt met het heden
en ik word down. Wat was toen echt en wat was doen alsof.

Mijn hoofd voelt te grof,
te verdeeld in zwart-wit
en zo is het denk ik niet.

Lopend door mijn huis passeert er niets, ik adem en ik voel
en teken streepjes op mijn lat.
En ik zing vals, sans gêne, en lach hardop om foute grappen.

Eenzaam ben ik alleen
als ik met mensen ben,
ik ben zo bang om kwijt te raken.

%d bloggers liken dit: