Skip to content

12 mei 2017

In éen adem

Door marja wouters

blaas ik eeuwen
leven van voorouders uit.

Op tel een zie ik mijn opa,
dronken tuimelt hij kroeg in en uit
en in het verleden komt mijn vader
die hem ophaalt voordat al het geld is verzopen,
en de kinderen kunnen fluiten naar hun eten.
Op tel twee en drie mijn moeder,
lopend naar haar nieuwe baan
en op de terugweg sjouwt ze tassen vol cadeautjes,
het is pas juni maar voor het sinterklaas feest wil ze vroeg beginnen.
Op tel vier zie ik niemand, ik ken mijn geschiedenis niet goed genoeg.

Terwijl ik inadem weet ik dat éen kamer verder een stuk van mijzelf te slapen ligt.
Zoon, een week te logeren, een volwassen man en voor mij doorgaand mijn kind.
Of hij droomt dat hij een stukje van een hele keten is?

In éen adem blaas ik tijd en maak ik ruimte,
waarin ikzelf verhaaltjes ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

%d bloggers liken dit: