Skip to content

19 december 2016

een klein verschil

Door marja wouters

zo vreemd,
zijn dood was heel merkwaardig,
zo klein, zo stil, zo heel snel wég,
hij leek zo levend nog.

zo vreemd,
te zien en voelen dat zijn adem stopt,
het hart even daarna
en dat heet dood.

maar alles is er nog,
het lijf, de uitdrukking,
de warmte van de huid
en toch, hij schijnt nu dood te zijn.

de dag erna ren ik in paniek,
hijgend weer naar de kliniek.
‘is hij al weg, al meegegeven,
of kan ik nog éenmaal dubbelchecken?’

uit de vriezer pak ik hem.
zo vreemd, even hoor ik weer
zijn hartje kloppen, bom bom bom brom brombommmbrrr.
de motor van de vrieskist leeft wellicht ook niet meer lang.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

%d bloggers liken dit: