Skip to content

11 oktober 2016

Ja, zo krijg je nooit een nieuwe man

Door marja wouters

De stemmen zeuren in haar hoofd. Goedbedoelende stemmen zeuren hinderlijker dan niet goedbedoelende. Als je steeds thuis blijft, ja, dan ontmoet je niemand. Als je op de bank blijft zitten, logisch dat je geen nieuwe man ontmoet. Sara, meiske, ga erop uit!

Saar denkt, ik wil er niet op uit. Mijn bank zit lekker, mijn bed ligt heerlijk en mijn tuin is prettig rustig. Vogels en groen, veel meer heeft zij niet nodig. En blauw. Vandaag is de lucht gemaakt van veel blauw met een beetje wit. Wolken die wat waaien, ook dat geeft haar rust. En koffie. Vreemd, veel mensen worden druk van caffeïne. Zij niet. Hoe meer koffie, hoe rustiger haar hoofd en lichaam worden.

Nespresso apparaat maakt haar zoveelste. Ze neemt espresso mee de tuin in, zakt in diepe stoel, blikt op oneindig. Hallo daar, goeiemorgen, alles goed? Vanachter de muur tussen de tuin met de buren klinkt een zware mannenstem. Ze schrikt zich de pleuris. Zelfs thuis, in haar ommuurde tuin, een nieuwe man die vraagt hoe het met haar gaat. Niet antwoorden? Die optie valt af, te onbeleefd.

Nog voordat ze woorden bedacht heeft hoort ze gerommel aan de andere kant en ziet een glimlachend hoofd verschijnen. Grote bos krullen, een mond die praat. Die iets vraagt. Koffie? Ja, lekker. Saar vormt haar gezicht tot vriendelijk en loopt terug de keuken in. Maakt koffie voor de bos krullen, geeft hem de mok aan, over de muur. Nu ziet ze dat de man op een trapje staat.

Zou het een glazenwasser zijn, schiet door haar hoofd. Nee, antwoordt de man op de onuitgesproken vraag. Hij is een vriend van de buren. Hier om hen te helpen met herinrichting. Lekkere koffie, dat vertelt hij ook. En of hij haar ook?

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: