Skip to content

13 september 2016

Stilstaand leven

Door marja wouters

Ze zien hun vriend, ingezakt,
zijn zware lichaam duwend door de dag,
een glimlach kan er niet vanaf.

Ze zien zijn warrigheid in zoeken:
niet weten, wel willen, zeker weten wel,
en dan, niet durven doen. Morgen, misschien. Of.

Binnen 3 seconden weten ze, hun vriend is niet op pad,
dat mens zoekt een uitweg,
draait rondjes in zijn wereldrad. Hamster, bang konijn.

Hijzelf was allang blij dat het lukte vandaag op te staan
en staat nu bij de waterkant, houdt zich vast aan woorden
en denkt dat de zeewind dit laatste houvast weg zal blazen.

Duiken en verliezen,
de kunst die hij bestudeerde, vanaf jonge jaren,
en waarop hij plots blijkt te zijn gepromoveerd.

112 wordt ingetikt. Ambulance is er binnen 10 minuten,
zegt zorgverlenende stem. Opluchting tekent hun gezichten,
aan stilstaand water hoeven zij geen beweging mee te geven.

Ze keren de rug, weg van vriend.
Bij trap omhoog vanaf het strand,
struikelen ze over arrogant.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: