Skip to content

21 mei 2016

In je eigen kop blijf je achter je eigen staart aanhollen

Door marja wouters

Mag ik me verstoppen,
stilstaan, pas op plek.
Even rusten, voor vertrek
naar opnieuw een haven.

Eentje waar ik eerder lag,
en de dag niet beter kon.
Waar mijn einde verweg lag,
niet in zicht, nog niet bestaand.

Mag ik me verstoppen,
voor de storm die onrust heet.
Voor de angst die uit blijft dagen:
stap uit je kop, land in het zand,

wandel verder, stap in zee,
kabbel met je voeten mee,
laat je hoofd door lichaam dragen
en laat gaan je bange ik.

Mag ik uit me springen,
naar jouw lucht. Dichtbij en veraf
tegelijk. Botsende gedachten.
In mijn hoofd raak ik me kwijt.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: