Skip to content

23 april 2016

1 kind lever ik af,

Door marja wouters

woensdagmiddag, bij vriendjes spelen,
gerammel, vallend glas achter voordeur.
De moeder doet open, een smalle gang
vol flessen, rijendik, teveel om te tellen.

Zo kan het ook, geen schaamte,
wel drank. Ze drinken uit geluk
zoveel teveel, probeert mijn hoofd
terwijl instinct roept ‘Weg van hier.’

Wat ik toen deed ben ik vergeten,
of mijn kind daar verder speelde
of dat we voortaan het glas gezin
nadrukkelijk stil arrogant vermeden.

Rijen glaswerk, eerst vol, snel leeg,
uitpuilende bakken, te jolige taal.
Soms weet je niet hoe je leven moet.
Ik hoor mijn hart, stukjes breken.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: