Skip to content

21 januari 2016

Keurige buurt

Door marja wouters

De voorste in pak. Net iets te netjes. De twee achter hem, handen in zak, hangende truien, blikken op oneindig. Het enige wat mist zijn de zonnebrillen, denkt ze terwijl ze inparkeert. Heren, goedemorgen! CIA neem ik aan? Onhandig gelach. Geschutter in gedrag. Het pak vraagt, noemt namen, wijst links en rechts. Zij speelt serieus, denkt, man, waar bemoei je, en, wat is er aan de hand. Jongens, vertel eerlijk, wat komen jullie hier doen? Lunchpauze en blokje om, liegt een van de handen in zak. Het pak trekt zijn das nog rechter en zaagt door. Over buren en verderop. Zij bekijkt de liggende dakpannen, klote met parkeren, voorband dwars op de stoep, pannen liggen al dagen te wachten op, zijn ze dan toch van het dakrenovatie bedrijf. Holland klust. Teveel Netflix gekeken, ja, dat laatste zeker weten. Narcos dan, mikt ze hardop richting het pak. Hij ontdooit, leunt dichtbij en bekent, dat zijn vrouw die serie ook zo goed vond. Het woord deurwaarder doemt. Deurwaarder keer drie. Voor wie. Gordijnen gaan dicht. Deuren draaien op nachtsloten. De fietsende postbode zingt zijn ronde, blauwe enveloppen puilen uit. Een buurt op stand. Niets aan de hand. Toch?

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: