Spring naar inhoud

8 november 2015

Een sloot

Door marja wouters

beweegt onzichtbaar
denk ik, starend naar de waterlelies.

Dan zie ik druppels drijven, in vormen
niet te volgen voor mijn ogen.
Het lijkt alsof zij richting warmte zweven.

De groep drijft langzaam, soms wat sneller,
zoals mijn hart aan weggaan doet.

Moeilijk gedoe zeg, al dat loslaten,
cursussen te over, over los & laten,
vooral de mensen van wie je houdt.

Verder drijven, 1 druppel,
vertrouwen, levensstromen,
ondertussen heb ik t koud,
huppel op 1 poot, ik wiebel,

zie de beer te laat, val en piep. Ach,
banger dan ik was kan ik niet worden.
Druppel, lelieblad, versmeltend enkelzijn.

Ik hinkel weg van dit samenzijn,
ik mag nog heel veel leren. Mooi
als vogel, sort of. Volwassen volgens
menselijke maat, daar doe ik niet aan.

Latten (hoge, lage) heb ik weggelegd.
Polsstok uit een sloot gevist,
aanloop genomen, en gesprongen
op een lelieblad, de waterdruppel
vloog terug. Eenheid in beweging.

Stil in ogen.
Vol in leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: