Skip to content

8 september 2015

4

Een Man plus

Door marja wouters

Wat moet ik ermee. Telkens weer, met een hardnekkigheid die grote belangen doet vermoeden, komt er een uit de hoeken van het leven, een Man. Telkens weer.

De plus verbergt zich in verwachtingen die ongevraagd, gestaag, binnen worden gedrongen. Kriebel in mijn buik, irritatie. Dit is het begin, hierna gaat het stormen.

Zo inspirerend als het klimaat stormt, waaiende takken, bomen die omdonderen, zo middelmatig toont zich een Man plus. ‘Gewoon’ opdringerig stromen de eisen binnen. Gewoon, tsja, gewoon geweldig irritant.

Mijn humeur zakt in de min in een tempo die de beurskoersen niet kunnen bijhouden. Mijn volatiliteit neemt toe, ik spring, duik, verdwijn achter een struik, die ene die nog over blijft terwijl ook deze levensstorm verstrijkt en over land, over zee, vertrek ik naar oh jee oh jee.

Wat is er gebeurd met speels,
fijn heftig, intiem elkaar beminnen.

4 reacties
  1. Len van der Maaten
    Sep 9 2015

    Weer heel herkenbaar en prachtig geschreven.

    Like

    • Sep 9 2015

      dankjewel, Len, je maakt me blij.

      Like

  2. Sep 10 2015

    Marja, wat een uniek stijl van schrijven heb jij, zo bijzonder! En toch vind ik het zó herkenbaar wat je schrijft. Echt knap.

    Like

    • Sep 10 2015

      dankjewel, heel fijn dat je me dit vertelt, dank!

      Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: