Skip to content

20 mei 2015

Woorden stikken

Door marja wouters

Drie vormen groeien in mijn mond, beletten mij te slikken, drinken, spreken.
Mijn phone maakt selfies, ik mail ze naar de tandarts.
Zijn antwoord komt heel snel, hij kan geen vorm ontdekken.

Ik stik in woorden ongezegd, stap in de auto met mijn phone.
De assistente ziet mijn opgezet gezicht en dankudanku denkend
mag ik voor, een volle wachtkamer achterlatend. De tandarts,
met zijn vergrotende ogen, staart op het scherm
draait zich om en zegt: kijk dan, geen vorm te zien.

Ik kijk en zie slechts zwarte blokken, de selfies hebben zich geleegd.
Mijn woorden blijven stikken. Ontdaan van licht, van vorm, van tijd,
verdwijn ik in het zwarte gat.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: