Spring naar inhoud

10 februari 2015

2

Dé ander

Door marja wouters

Nadat ik geleefd had
leek alles helder
moeilijk te zijn.

Terwijl ik leerde,
zoals ’t gaat, stap na stap
vooruit en weer terug,
vielen dagen best veel tegen.

Weinig zegen, komt vast
omdat ik niet geloof
in hoger streven, beter weten,
groter goed. Maar goed,
toen ik óns voelde
verdween al mijn eerder.

Toen jij, mij, wij waren.
Weliswaar te laat, in tijd,
in vergelijk, in jaren.

Nadat ik weet, éen mens,
dé ander.
Eenvoud, ik mis.

2 reacties Post a comment
  1. marteroz
    Feb 11 2015

    Ach mam, wat een mooi gedicht! De klanken zweven, en de inhoud is juist zo rijk en mooi en lief en verdrietig.

    I’m impressed, eerlijk!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Feb 27 2015

    Mooi einde.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: