Skip to content

8 juni 2014

Na de zomer

Door marja wouters

20140608-153742-56262868.jpg

De stille dagen, zijn wat lastig.
De buitenwereld viert, festivals als paddestoelen.
Felle zon steekt door de buurt, bbq’s gaan af en aan.

Mijn alfabet begint niet meer
bij letter a. Mijn levenskracht is weggezakt, ik zucht
bij letter z. Zzzzzzz, zoemmmmm, wat kan ik langzaam aan gaan doen?

Ik stel me voor, een wolkenhemel,
snippers conversatie, drijven, botsen, schimmen heen
en weer gebeurt:

‘With ev’ry breath I take, ev’ry move I make’
een nieuwe leugen kotst omhoog.
Ik wilde dat ik waarheid sprak.

Het begon. Onschuldig. Ik was. Niet niet
nietwetend, dat had je niet,
niet mogen. Regels bleken. Anders. Ik stond erbij, ik keek

ik voelde, dom. Tenminste, toen ik eenmaal praten kon.
Daarvoor at, sliep, ik, veilig en tevree. Tenminste, dat is mij verteld,
zelf weten doe ik weinig meer. Onschuldig. Dom. En aardig, ver voorbij

de grenzen, die men. Moet. Stellen strepen schrijven spreken.
Nietwetend in onzekerheid, daar raakte ik mijn weg
steeds kwijt. Of is de weg gebleven en raakte ik zelf kwijt?

Onschuldig was hoe het begon. Mocht ik opnieuw bij a beginnen,
niets zou ik anders doen. Ik zou niet weten, wellicht toch bij de h?
Ik hoopte aardig. Beetje dom.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: