Skip to content

23 mei 2014

3

Maar kind- ik heb je nodig- Je weet toch dat ik mis

Door marja wouters

Maar kind, ik heb je nodig. Je weet toch dat ik mis.
Maar mama, je begrijpt toch. Stil kauw ik op de rest,
ze weet niet van de wereld meer, van werk, van mensen, van wat moet.

Het enige, de enige, het alles wat voor haar toe doet,
ben ik, is zij. Wanneer verschoof die drempel,
wanneer was zij. De moeder, ik het kind.

Het lijkt een eeuw geleden
dat ik hier nog een moeder vind.

Maar mama, je begrijpt toch. Maar kind, ik gaf mijn alles
en nu ben ik jouw rest. In wanhoop staart ze groot, de kloof te hoog.
Van wisseling geen sprake, ze is nu bijna dood. Maar mama.

Maar kind. Waar ben jij er, voor mij. Ik heb je zo hard nodig ik hoor hier niet ik
weet niet hoe te sterven ik weet niet hoe te zijn,
help jij mij nu. Herinner je het oversteken, samen, ik keek rechts en links voor jou.

Geef jij mij nu jouw handje,
dan mag ik even minder.

Maar mama, je begrijpt toch.
Maar kind, het dondert me geen moer. Al dat begrijpen,
mij te vluchtig. Het leven draait een laatste loer.

Het lijkt een eeuw
dat ik hier moeder.

3 reacties
  1. iT
    Nov 24 2013

    Zo mooi…..dank je

    Like

  2. Nov 26 2013

    Wow, gedicht dat naar adem doet happen.

    Like

  3. annekedebundel
    Dec 24 2013

    Prachtig, ontroerend. Onthutsend.

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: