Spring naar inhoud

3 april 2014

1

konijnen, koeien, wegen

Door marja wouters

haar lichaam weet nog wat het kon. haar benen naast haar oren. haar rug gestrekt en toen,
nog niet haar nek verrekt.

ze mist soms, plots, diegeen van eerder, jonger, zonder stap voor stap gedoe, gierend langs de wegen, dagdag naar koeien in de tegenregen.

waar vocht ze mee, en waarom weet ze nu
zo zeker dat heel weinig er heel veel toe doet.
‘het is’, mantra voor in tegenlicht, voor konijnen die gevangen, in hun kop, lamp, stikstand, staan te beven, stoppen met hun leven, niemand mist. haar belang was groter dan ze zag. niemand mist.

soms komt ze iemand tegen. iemand om te missen, een ander dan haar eigen kind. haar lichaam werkt dan weer als eerst. haar benen naast haar oren. haar lijf gestrekt en ja, welzeker
heeft ze nu voorgoed de nek verrekt.

1 reactie Post a comment
  1. Apr 30 2014

    Marja, dit is weer zo’n juweeltje. zo mooi.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: