Skip to content

13 februari 2014

1

Resentment, I kid you

Door marja wouters

OK. Game on. Van boven knie bekijkt zij, kreukels in hun zijde.
Vliegen meppen missers.
‘Wat bloeit ie mooi, die heide.’
Leugens om te lachen.
Mensen, zijn.

Mensmens, mens zijn.
As life goes on without
you might as well move on and on
on towards free.
Chirp giggles like a bird to be.
Once butterfly,
now more dead tree.
Epiphany, ik zie je nie,
try Starbucks, wait for me.
Mens,

zijn is een flinke klus. Gaf zij jou net een kusje, jij liet.

Some people cannot help themselves
wait wait this is completely wrong
most people cannot help themselves.
In front of their tv, which show is on
tonight is mine, feeble seconds full of

fear. Fear for

what happened to the empathy.
Waar bleef het woord dat liefde.
Breed zaait de mond,

mens

alstjeblieft, meer niet, niet meer.
En door de bomen gaat het bos,
lachend huilend laat zij los.
Geen strijk geen ijzer.
Game is gone.

1 reactie
  1. Feb 13 2014

    Heel bijzonder. Zojuist ontvang ik een rouwkaart….en lees jouw poëzie….passend …mens

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: