Skip to content

23 januari 2014

2

eerder later

Door marja wouters

niet ouder moest ik worden, niet jonger kon ik zien dat eten proeven, ruiken bovendien, belangrijk is, alhier. ik kon het mij niet eerder geven. mijn vader
op zijn weg naar dood
genoot van eten, zichtbaar, stralende ogen bij de smaak van verse zoete vruchten. ik dacht met lichte weerzin in mijn buik, onzinnig, alles komt er straks weer uit. nu heb ik pas het punt bereikt dat ik mijn lichaam eer en zie, dat lijf doet zo haar best, geef het te eten meiske en pas dan, wellicht, pas dan
dan volgt de rest.

2 reacties
  1. Jan 23 2014

    Mooi en grappig tegelijk.

    Like

  2. Jan 24 2014

    Herkenbaar.. ; )

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: