Spring naar inhoud

23 januari 2014

2

eerder later

Door marja wouters

niet ouder moest ik worden, niet jonger kon ik zien dat eten proeven, ruiken bovendien, belangrijk is, alhier. ik kon het mij niet eerder geven. mijn vader
op zijn weg naar dood
genoot van eten, zichtbaar, stralende ogen bij de smaak van verse zoete vruchten. ik dacht met lichte weerzin in mijn buik, onzinnig, alles komt er straks weer uit. nu heb ik pas het punt bereikt dat ik mijn lichaam eer en zie, dat lijf doet zo haar best, geef het te eten meiske en pas dan, wellicht, pas dan
dan volgt de rest.

2 reacties Post a comment
  1. Jan 23 2014

    Mooi en grappig tegelijk.

    Like

    Beantwoorden
  2. Jan 24 2014

    Herkenbaar.. ; )

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: