Spring naar inhoud

11 juli 2013

Reizend

Door marja wouters

Zachtjes tastend langs mijn lijnen
zie ik, zowaar, mijn leven is al op.

Omkijken kan, vooruit
is niets te zien. Een oude vrouw
alleen in huis. Terug
naar haar waar ik begon.

Wij converseren,
continue.
Wij wonen samen,
in een lijf.
Mijn hart, mijn brein,
en ik.
Zij zijn aan mij gegeven.

Mijn moeder, die is dood.
Geen mens meer die verhaalt
hoe ik als baby straalde.
De zon, ook binnenshuis:

Vol energie, vol een twee drie
en huppekee, daar ging ze weer
in vol tenue tegen haar angsten.
Ze won, verloor, ze won opnieuw.
Ze keerde tijden als een golf,
ze gaf nooit op, ze leerde niet.
Ze leefde veel. Ze was geluk.

Laat mij nog een keer leven,
laat mij weer lief zijn, minnen, dansen.

Stralend snel en zingend,
reizend langs mijn ravijn.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: