Skip to content

Recent Articles

31
okt

i can see clearly now, my brain is gone

IMG_3667.JPG

weten dat je verderdrijft
onder water, schots en scheef
sleept de onderstroom je mee
drijft je bovenwereld weg
slierten lichaam, laten los

i can see all the world, except my own

voelen dat dit goed is
is verbazend, duurt niet lang
wakkerwekker gaat al af
stikkend klim je uit je graf
langzaam wennen, nieuwe dag

i can feel clearly now, this life ain’t done

14
okt

it’s raining men

weinig hallelujah hier

gedoe

gevraag

herhaling

vaag

menselijke communicatie, ’tis me wat

een koor in Harlem

stukken beter

meters mensen

swingen

tot op straat, meetrillen

hardop hallelujah

kerk gaat uit

heeft ze nog zin

ze weet elk einde al, las dit boek

zoveel keren

niemand kan op zelfde wijze, wijsheid leren

a capella, toon onzeker

begint ze andersom, vanaf het eind

.

tik op dak

hallelujah perebomen

plukken

haphaphap

laat die bui maar stromen

mannenregen maakt haar wakker

laat regenbui naar binnen

komen

IMG_3607.JPG

8
okt

style

IMG_3610.JPG

gedeukt, my own design:

open blik, volle lach, eigen route
botsend, zelden recht.
ontworpen en verfrommeld, herleefde kladjes.

nieuw aangetrokken toon ik scheuren, geef licht aan
anderszijn. seizoenen doen het zelfde spel,
zij gaan, soms laat, nieuw weg:

vriend, niemand duwt mij defi, i do repair, spontaan.

4
okt

tijdens of hierna

IMG_3589.JPG

ademen, uit: raak ik geintrigeerd door een nieuw mens
a new rabbit runs its course
catches my eye
and there i go
again
down the rabbithole one ran
again

30
sep

Being without Beware

IMG_3584.JPG

And when the last bird sang her song, the earth moved twice as fast. It’
s soil cracked, be aware
No star nor time, no fairydust
No unicorn, once there:
What shall we have for dinner dear, how do you feel, how was your day

Hush baby bee
Fall in the gap
Hush broken baby

And then the first bird sang her tune, the earth froze in surprise. It’
s soil bloomed, purple trust
A princess blinked, a frog
a man, one more:
What shall we have for dinner dear, how do you feel, how was your day

Hush baby bee
We are we were
already there

There is no cure for lacking
I even doubt if
Well, once more:
What shall we, how do you, how was your
Silence. Please. No more.

19
aug

In een grote vuilniszak, raak je heel veel kwijt

IMG_3404.JPG

een wasbeer ligt in bed.
een vrouw,
haar masker dekt de ogen af.
zij wacht:

‘Deze uren wil ik, stiekem
zacht. In de zomer,
avond, nacht.’

een tuinmuis kruipt naar binnen.
een man,
zijn streken aaien tegendraads.
hij lacht:

‘Deze uren waren jou, katerig
gepakt. Het midden ging voorbij,
nu is het avond, bijna nacht.’

een buurman kan zijn huis niet uit.
de straat ligt open, veel geluid.
wie weet nog hoe de buurvrouw heet, avond?
het is nacht:

‘Alle jaren, zij, hij. Delende minuten
regen zich aaneen. Twee levens,
misschien hebben ze vaak, net iets te lang gedacht.’

22
jul

Dit is een mens

Al dat daarom, is geen reden,
toen het dak viel, naar beneden.
Al dat dus, gaf mus geen vleugels,
toen de mensen, mensen bleken.

Primo Levi schreef hierover, in zijn boek
‘Is dit een mens’.
Vanaf pubertijd tot heden
leerde ik niet meer dan dit:

Alle gruwel, alle liefde, alles wat je niet bevat,
alles zal, zal blijven, leven.
Voor begrijpen, al het even,
leeft de mensheid nog te kort.

18
jul

stil

elke nacht gaat hij op jacht. zijn kleine lijf verandert in een tank, gezien vanuit de pad op wie hij jaagt. denkt pad, hierom heb ik toch niet gevraagd?

zo tegen 5-en mengen vogels, tot nog toe overleven allen deze strijd.

4 kinderen voetballen, een strand, granaten, leegte daalt.

1 vliegtuig wijkt wat af, er was iets met een storm, op dat moment ook oorlog op de grond, van wie met wie doet er niet toe. wat blijft, 100-en weggevaagd.

mijn hart mijn hoofd zal nooit begrijpen. doen mensen er nog toe of hebben we dit nooit gedaan?

de kleine tank vraagt om zijn brokjes, de pad keert naar zijn hol, de meeuw vliegt rondjes om een worm, hun dag lijkt veilig te beginnen.

ik ben verdrietig en zo stil. wie doet er toe, wanneer, niet meer.

16
jul

licht

20140716-151856-55136889.jpg

leven als
ipv denken

dat dure denken, dat
wij meer doen met de dagen, onzin !

voelde ik goed, dacht ik aan eeuwig
voelde ik slecht, verdwenen, weg de goeie tel

het weerbericht werkt meer nauwkeurig
terwijl ik tiepte aan prognose, precies, alweer van slag

weten was net aan de beurt, vergeten drong zich snel vooraan
ik ben, graag zonder alle buien

geef mij een bot of neem het af
ik leef als hond, wafwaf

11
jul

achter de ,

20140711-164336-60216699.jpg

toch niet
dan wel
of beter
niet meer

de komma’s springen op en neer
maar dan

vergeet ze wie ze wilde zijn vergeet de lijstjes en de wensen en
zonder aarzeling geeft zij
vandaag een vette plus

24
jun

zoveel leven mocht ik zijn

20140624-091320-33200603.jpg

op de banen naast mijn spoor
schieten korenbloemen en papavers,
kleuren vloeien snel ineen,
achter mij ligt heel veel toekomst.

ik groei vleugels, stralend, dwalend
laat mijn menszijn langzaam los.
laat de wereld rondjes draaien, ik
kies niet, voelt heel gezond.

ik zie een vlinder, of
ben haar, dwarrel, speel met sprieten,
kleine ogen kijken bloemen, of
was dit eerder en mag ik nu mezelf vergeten.

ik heb veel toekomst, achter mij.

8
jun

Na de zomer

20140608-153742-56262868.jpg

De stille dagen, zijn wat lastig.
De buitenwereld viert, festivals als paddestoelen.
Felle zon steekt door de buurt, bbq’s gaan af en aan.

Mijn alfabet begint niet meer
bij letter a. Mijn levenskracht is weggezakt, ik zucht
bij letter z. Zzzzzzz, zoemmmmm, wat kan ik langzaam aan gaan doen?

Ik stel me voor, een wolkenhemel,
snippers conversatie, drijven, botsen, schimmen heen
en weer gebeurt:

‘With ev’ry breath I take, ev’ry move I make’
een nieuwe leugen kotst omhoog.
Ik wilde dat ik waarheid sprak.

Het begon. Onschuldig. Ik was. Niet niet
nietwetend, dat had je niet,
niet mogen. Regels bleken. Anders. Ik stond erbij, ik keek

ik voelde, dom. Tenminste, toen ik eenmaal praten kon.
Daarvoor at, sliep, ik, veilig en tevree. Tenminste, dat is mij verteld,
zelf weten doe ik weinig meer. Onschuldig. Dom. En aardig, ver voorbij

de grenzen, die men. Moet. Stellen strepen schrijven spreken.
Nietwetend in onzekerheid, daar raakte ik mijn weg
steeds kwijt. Of is de weg gebleven en raakte ik zelf kwijt?

Onschuldig was hoe het begon. Mocht ik opnieuw bij a beginnen,
niets zou ik anders doen. Ik zou niet weten, wellicht toch bij de h?
Ik hoopte aardig. Beetje dom.

24
mei

Always/Altijd

‘Anything u want, u got it.
Anything u need, u got it.
Anything at allllll, u got it.
Beeeeebie. U got it.’

Even zoeft het asfalt weer
Warmte in jouw ogen
Totale overgave
Kilometersliefde lijken
Levenslang te mogen

Roy Orbison vond ik wat eng
Gezicht zonder de ogen
Meeslepend is de melodie
Bijna ga ik zien
Geloven

Alles wat je wilt
Alles wat je nodig hebt
Kind
Alles wat ik ben
U got it

Teveel/Too much
So many songs
Onhaalbaar
Ik schoot meters mis
In alles wat je nodig had

23
mei

Maar kind- ik heb je nodig- Je weet toch dat ik mis

20131124-060022.jpg

Maar kind, ik heb je nodig. Je weet toch dat ik mis.
Maar mama, je begrijpt toch. Stil kauw ik op de rest,
ze weet niet van de wereld meer, van werk, van mensen, van wat moet.

Het enige, de enige, het alles wat voor haar toe doet,
ben ik, is zij. Wanneer verschoof die drempel,
wanneer was zij. De moeder, ik het kind.

Het lijkt een eeuw geleden
dat ik hier nog een moeder vind.

Maar mama, je begrijpt toch. Maar kind, ik gaf mijn alles
en nu ben ik jouw rest. In wanhoop staart ze groot, de kloof te hoog.
Van wisseling geen sprake, ze is nu bijna dood. Maar mama.

Maar kind. Waar ben jij er, voor mij. Ik heb je zo hard nodig ik hoor hier niet ik
weet niet hoe te sterven ik weet niet hoe te zijn,
help jij mij nu. Herinner je het oversteken, samen, ik keek rechts en links voor jou.

Geef jij mij nu jouw handje,
dan mag ik even minder.

Maar mama, je begrijpt toch.
Maar kind, het dondert me geen moer. Al dat begrijpen,
mij te vluchtig. Het leven draait een laatste loer.

Het lijkt een eeuw
dat ik hier moeder.

3
apr

konijnen, koeien, wegen

20140403-100630.jpg

haar lichaam weet nog wat het kon. haar benen naast haar oren. haar rug gestrekt en toen,
nog niet haar nek verrekt.

ze mist soms, plots, diegeen van eerder, jonger, zonder stap voor stap gedoe, gierend langs de wegen, dagdag naar koeien in de tegenregen.

waar vocht ze mee, en waarom weet ze nu
zo zeker dat heel weinig er heel veel toe doet.
‘het is’, mantra voor in tegenlicht, voor konijnen die gevangen, in hun kop, lamp, stikstand, staan te beven, stoppen met hun leven, niemand mist. haar belang was groter dan ze zag. niemand mist.

soms komt ze iemand tegen. iemand om te missen, een ander dan haar eigen kind. haar lichaam werkt dan weer als eerst. haar benen naast haar oren. haar lijf gestrekt en ja, welzeker
heeft ze nu voorgoed de nek verrekt.

23
mrt

De kleine stad werd wakker

Lief, wees eens lief.
Voor even of voor beter.

Laat voelen hoe het is
om jezelf niet te belasten
met datgene wat niet lukt.

Laat ons na bange dagen
even, niets hoeven te vragen.
Beter worden duurt best lang.

Onzeker fluisteren de muren,
voor even of voor beter, lief.

20140323-104313.jpg

13
mrt

Gelegenheid tot niemand

En vandaag vertel ik u
over een relatie

Ooit zei iemand tegen mij
jij, jij roept steeds naar de maan
wat je zoekt bestaat niet eens

Wel, ik vond na jaren
wat ik lang ontbeerde
Anders, ja dat wel

Dat niemand iemand is
vertelde de Beauvoir
Destijds een openbaring
nog steeds een aardig spel

Niemand glimlacht eerst, best warm
mijn vraag is vast te simpel
‘hoe kan jouw doorgaand blijvend zijn’
Een antwoord

kan
lachen
overmant speel ik steeds weer

opnieuw. Verukkelijk in leven
zolang ik sommige relaties mijd
Zolang ik anders blijf, zoals ik ben

Zolang ik niemand nog niet ken. Daarna
is er gelegenheid tot condoleren

7
mrt

kun jij zien als je alleen bent?

kun je kijken alsof jij
als de ander koffie zet
opmaakt of verschoont het bed

vele spiegels kent mijn hoofd en in elke
lijk ik anders, zie ik onbekende kanten
huizen nu nog onbewoond

gladde muren, grond van wol waar
plafonds wachten op jaren
waar de toekomst dag zal zijn

toch, ik kijk als mij
naar mezelf, zie niet
welke mensen willen weten, wie ik ben, wat mij verdriet en

als niemand meer iets nodig heeft
dan heb ik mij? best raar
een lege dag voelt net zoals een lege zaal

is dit het ouderdom begin, bekijk ik dommer
net als eerder, overnieuw
een rondje hondje door de tuin, klein hondje grote vrouw

en niemand die iets nodig heeft, de radio zingt vals
over lovers en believers, van die klevers
in je hoofd ‘it is easy to be free

when there’s no one
to remind you who you used to be’
kun jij zien of alleen kijken

een keer keek ik te lang om
mijn wensdag lag in scherven
nu voel ik beter aan waar tijd is, mijn ogen gaan op slot

zij kijken in en zien
niet waar, niet wie kan ik nu zijn
graag meer dan een onzichtbaar plantje, graag slingers

kamperfoelie in de tuin, maar liever nog veel meer veel
meer wil ik graag veel zijn
ik kies opnieuw een huis en ga bekijken

weet ik waarom, waarom ik doe?
zien lukt me niet
ik kan alleen toe kijken

28
feb
20140228-174947.jpg

De droom die telkens terugkwam

die telkens even zei, jij hoort niet hier, niet bij de tijd.
Tijd voelde, niet van mij. Die dagen vol met wachten.

Luister- stil.

Een ogenblik
draait zich om ons heen.
Wikkelt stukken van de zeis
kom maar kindje kom maar meis
in mijn armen mag je.

Nachtmerrie- voorbij.
Het feest is dat ik ben, vandaag
om op te vreten.

13
feb

Resentment, I kid you

OK. Game on. Van boven knie bekijkt zij, kreukels in hun zijde.
Vliegen meppen missers.
‘Wat bloeit ie mooi, die heide.’
Leugens om te lachen.
Mensen, zijn.

Mensmens, mens zijn.
As life goes on without
you might as well move on and on
on towards free.
Chirp giggles like a bird to be.
Once butterfly,
now more dead tree.
Epiphany, ik zie je nie,
try Starbucks, wait for me.
Mens,

zijn is een flinke klus. Gaf zij jou net een kusje, jij liet.

Some people cannot help themselves
wait wait this is completely wrong
most people cannot help themselves.
In front of their tv, which show is on
tonight is mine, feeble seconds full of

fear. Fear for

what happened to the empathy.
Waar bleef het woord dat liefde.
Breed zaait de mond,

mens

alstjeblieft, meer niet, niet meer.
En door de bomen gaat het bos,
lachend huilend laat zij los.
Geen strijk geen ijzer.
Game is gone.

2
feb

Toch

20140202-090821.jpg

is ‘t hier eenrichtingsverkeer. Overvallen
kijk ik nog een pietsie dommer, toch
ik weet ik woon hier al zo lang, zou beter moeten weten dan
niets weten, niet weten buurt en richting, laat staan van waar komt wiens verkeer. De ene of de andere, mens, wij draaien om
een keer. Weer doe ik als alsof, alsof ik alles weet
best stoer wijs ik de weg, een greppel in, gaan met die geit

of toch

stoepranden tellen. Hielp vroeger en helpt nu, zodra de weg verdwenen lijkt groeit in een boom een bloei. Zoals je nimmer eerder zag, vandaag. Voorzeker
iemands laatste dag.

23
jan

eerder later

image
niet ouder moest ik worden, niet jonger kon ik zien dat eten proeven, ruiken bovendien, belangrijk is, alhier. ik kon het mij niet eerder geven. mijn vader
op zijn weg naar dood
genoot van eten, zichtbaar, stralende ogen bij de smaak van verse zoete vruchten. ik dacht met lichte weerzin in mijn buik, onzinnig, alles komt er straks weer uit. nu heb ik pas het punt bereikt dat ik mijn lichaam eer en zie, dat lijf doet zo haar best, geef het te eten meiske en pas dan, wellicht, pas dan
dan volgt de rest.

5
jan

winterslaap

en als ik jou nu vraag
weet jij nog wat er
dan denk ik

vreemd, die korte twijfel

ik wist allang voor ik vergat
te weten valt
te weinig
wennen is geen

adem, los

ik ben zo eenzaam uitgerust

20140105-211215.jpg

23
dec

Echt

Weet je al wanneer je weg gaat? Niet echt. Niet echt? Wat is dat nou voor een antwoord. Weet je het echt niet? Niet echt. Dat kan helemaal niet, kom op zeg, geef eens echt antwoord. Hoe kan ik geen echt antwoord geven, ik gaf je mijn antwoord, echt. Hier word ik nou zoo moe van, elke keer weer dat onbegrip, die muur. Muur, wat is er met die muur, gaat hij stuk? Nee man, ik ga stuk, ik loop stuk op jouw muur. Maar ik heb helemaal geen muur. Wat zou ik met een muur moeten, lieverd, nu moet ik er vandoor, echt. Zie je wel! Je wist het wel. Al die tijd. En maar doen alsof. Slijmbal. Echt.

13
dec

man man, wat een krenten

20131213-095648.jpg

die penis vond ik toch wel wat, na al die jaren niet verwacht, dat ik hier. maar
man man, de man die eraan vastzat dat was zoo 3 x niks. wat een vergissing
vent, bang, ego, krent. aambeien zoals ik nimmer zag noch hoop te hoeven.
maar, die penis, die was lang en prettig dik. ik stik.
hoe raak ik nu die man snel kwijt
hoe hou ik toch die penis. nijd?

7
nov

Ik schrijf niet

20131107-075633.jpg

Ik schrijf niet

voor de kat zijn kut.
Het eerste wat ze zegt
vandaag. Een lelijk woord
maar vagina, voelt verder niet veel beter.

Heeft kat eigenlijk een kut,
vast, wel, of beter, niet
meer spreken.
Ik ben wat manisch,
zegt ze. De woorden
springen in mij rond. Heeft kat
een hond, vraagt ze.

Wat is ze lief
vandaag.

29
okt

etiketten

alweder eentje, ja hij fietst.
de wind werkt vol, die doet aan vegen.
hij noemt zich kunstenaar, artiest.
ik kan daar niet goed tegen.

20131030-161948.jpg

27
okt

herinrichting

een buik, een kind, seizoenen
een late roos zien bloeien
de ochtend wakkert zich wat aan
de hond struint rond, wij zijn gezond
veel koffie met een peuk erbij
schuif jij vandaag de angst opzij

tafels zijn verzet
keuken is aan kant
vloer staat in het sop
hangend wassende gordijnen
afrondend
tijd van moeten zit erop

een man had liefde nodig
een vrouw begeerte-
vol te zijn
laat mij eens raden, in welk seizoen koos hij voor mij

verdwenen is mijn geven
wat komt is mij te zijn
afrondend in mijn spelen
stuwen in het lijf, glijbaan
zoeven lange rondes
heuvels op in dalen af, op, vloeiend vloekend af

een man heeft liefde nodig
een vrouw begeerte-
vol te zijn
laat mij eens raden, in welk seizoen kies jij voor mij

22
okt

de baby is geboren

20131022-042002.jpg

woorden werden valkuilen,
waar vroeger netten hingen.

dat extra stukje op je sprong
die extra stap gerend, nadat
je dacht niets meer te zijn.

als danser spring je net iets hoger,
hoger dan je kunt.
in dat kleine extra stukje
daar ligt het moment
de eeuwigheid, die is geland.

in de momenten dat je vloog
hoog zo hoog dat
landing er niet meer toe deed,
je flikkert om en weet
morgen is het maandag en de was die moet vandaag.

het zoeken naar dat ene woord, het enig juiste,
wat bij muziek er tussen klinkt,
na de toon, achter de klanken
wellicht een zucht, een flinter lucht
zo vol van leven.

rustig aan, je mag nu even
helemaal voluit
geen grenzen geen besluit
geen ander mens die mening geeft
je bent er. dat is al, dag dag geluid.

wij hadden het niet door,
misschien de barende vriendin
misschien zij wel,
wij keken niet, wij zagen
enkel resultaat, de baby is geboren.

20131022-042218.jpg

14
okt

doek

een leeg toneel en ik kom op,
van links uit de coulissen.
het zaallicht dimt, de spots gaan aan.
het enige wat ik bedenk,
wat sta ik hier, ik heb geen rol
geen tekst geen stuk geen functie.
wat doe ik hier, hoe red ik me,
eraf gaat niet zomaar,
valt op en is te raar.

dus door en zonder tekst
begin ik wat te dansen.
hardop gelach uit volle zaal,
daar gaan mijn nieuwe kansen.
een rol, een tekst, een functie,
opnieuw moet ik gaan schrijven.

maar hoe mag ik iets leven
wat ik nog niet bedenken kan.

20131014-214122.jpg

10
okt

Take the winter of my fall

Take the winter of my fall.
Spring in autumn, hear the call
of the running burning flesh.
Still a human, more or less.

Motors roaring, streets desire
jumping over fences.
Might I offer you at all,
something fresh or better, cash.

Once a human, more or less,
seeking ways through glitches.
Comfort finds you way too slow,
raging within flames, I guess.

Let the chanting stepping stone
best behind your new found tree.
Cause in winter, there my dear,
there we’ll end it all.

20131010-123958.jpg

8
okt
20130921-125945.jpg

De postbode belt aan, twee keer

Vandaag komt postbode, voor tweede keer,
met het zelfde pakje. Pakje
waarvoor ik gisteren cash
Euro 20,56 moest betalen. Cash
heb ik niet, pin automaat is er,
650 meter verder. Nadat ik gisteren,
15 uur, met postbode afsprak dat hij vandaag
voor tweede keer, zou komen,
schoof angst zich aan.

Aan in lijf, adem in keel, weg van buik, waar zij hoort,
verder stijgt, hoofd weet zich geen raad, zoveel extra.
Lucht. Hoe krijg ik me zelf terug,
650 meter buiten wereld over brug.

Wacht, sigaretten bijna op. Dat helpt,
zonder is onmogelijk te leven. Rustig,
zitten en de hele reis, pas voor pas door nemen.

Voordeur uit, links af, weer links en dan alsmaar, als, maar,
recht, door tot aan de automaat. Sigaretten,
50 meter verder, winkelcentrum, vol met mensen. En daarna,
het traject terug. Probleem wordt groter. Rustig,
ademen en tellen. Ik neem koffie, rook, her denk.

Wat als ik niet opendoe. Bode blijft,
natuurlijk, aardig als hij is, zeker
5 minuten bellen. Ik kan doof doen,
verstop me, dan. Kan.

Uiteindelijk laat hij briefje achter.
Dan, binnen nu en 3 x 7 dagen, pakje halen op het p-kantoor,
1,5 kilometer buiten wereld in.

Kan, in auto, eigen tijd bepalen, in plaats van
gedwongen door zelfgemaakte afspraak met postbode,
het probleem voor 15 uur vandaag op te lossen. Hersens
knetteren, stroomstoten voornamelijk aan linkerkant
hoofd. Wat zit daar, links.
Creatief of juist niet. Geen idee. Terug naar oplossing.

Terug naar zonder angst.
Terug naar geen idee.

20130921-131335.jpg

8
okt

een meisje

ze lopen samen het water in,
een inham naar de zee.

twee jongens en een meisje,
op pad in bad of toch net niet.

ze zijn ver weg, te ver van mij
om goed te zien van wie ze zijn.

waarom het meisje stil blijft staan,
haar hoofd voor even strekkend
ver achter in haar nek, ze kijkt
strak hoog de hemel in.

dan loopt ook zij weer verder door
en alle drie zijn weg.

veel later zie ik er weer twee,
de jongens komen terug uit zee.

20130828-055654.jpg

19
sep

Mijn denken gaat te snel

Verbaasd zie ik een foto,
van een geliefde man,
van toen, nu, niets meer van
gevoel, geen glimp van wat er was,
stelde ik me toen iets voor, fantaseerde ik gevoel,
vervulde ik behoeftes terwijl het niet om hem ging,
ging alles om mijzelf, om mij, die nodig heeft,
als enige, wat troost, heel simpel, troost.

Een lichaam om te leunen, een ander dan het mijne,
een hoofd wat hoort maar geen adviezen geeft,
een buik om uit te rusten.

Verteren doe ik traag.
Nu, maanden na jouw dood, voel ik pas,
sterk verdriet gaat landen.
Nu, nu pas voel ik scherp, mijn moeder, zij is dood.

Ineens wil ik je bellen, vertellen dat ik eenzaam ben,
lachen samen, omdat jij hetzelfde voelt,
verhalen fantaseren, over Vondelpark en mannen,
ik zou er eentje voor jou vinden en jij spot er een voor mij,
samen met rollator samen aan de zwier.

De zomer ging voorbij, jij lag al ondergronds en ik,
ik liet die mannen staan, ik voel te weinig,
verteren doe ik traag, mijn denken hindert mij.

De liefde voor mijn kinderen, die staat.
Kan ik die niet betwisten, vast, toch, wel,
nee, die, die niet, die vloeit door al mijn lijnen
zoals alleen familie, aan je beklijven kan.

Verder ben ik egoïst en zoek ik in een man
dat wat ik aan mezelf te weinig geven kan.

‘Zeg, meis, jij bent heel lief heel mooi en nu ga jij weer door.’
Zou zij dit zeggen, ja, toch. Ja, ach ja, ik denk ‘t wel.

20130919-165243.jpg

6
sep

Een heitje voor een karweitje

‘Wil je neuken’ 6 jaar jong, lijkt hij, het kind,
zijn vraag blokkeert mijn loop.
Amsterdam-Noord hoek Wadden-
weg, ik schrik me rot, deins zichtbaar.

Zei die kleine dit nou echt

of hoorde ik in lucht de woorden
die ik zelf niet durfde denken.
Mijn vriendin haar ouders, meer dan zestig jaar
getrouwd. Nooit te nimmer ooit echt nooit, zagen zij malkander bloot.

Jaren ’60, kom maar op

met je Beatles door je grachten
met je hele lange nachten, waarin ruw, wakker
opgeschud in eigen lijf.
Liegend, weg van huis, naar verder

weg, ik neem de pont, bootje varen op het IJ

staat er plots een man te dansen
met zijn mes nodigt hij uit
nee, ik wil niet
opgespiest, om standers keken mee

niemand deed iets, het was eng

Lange wimpers heb jij,
zei ‘n keer een mooieman.
Anders ochtend durf ik me niet tonen
want mijn valse gingen stuk

Volbenepen dagen, nachten dromen
van de liefde voor mijn leven
die er was, ja heus. Voor even.
Later hing hij zich zelf op.

Aan mijn deur vandaag een kind
6 jaar jong, lijkt mij, een van de buren.
‘Heeft u een karweitje’ Ja
ze zegt dit, vraagt dit echt.

Dwaas verbaasd,
trug in vele volle jaren
zie ik heitjes door oude buurten dwalen,
terug tot op de Waddenweg.

Dat kleine rotjong zei het, echt.

20130906-131503.jpg

22
aug

wist ik niet

dat is niet vreemd
er is zoveel wat ik niet weet
zoals de situatie in het Midden Oosten

ik lees er over en ik denk
hiervan weet ik altijd te weinig
een mening zoals veel te veel

mede mensen dagelijks vertonen
nee, die aan-maat past mij niet
op mij geen onbenul als streven

laat staan gelijk, al dat gelijk en hebben
krijgen maken houden, vast, als alles ze niet lukt
de wereld heel versimpeld zien

wel makkelijk, misschien.

enfin, voor mij een treinstation
vergleden tijdens jaren
dat ik nog dacht iets echt te weten
dat ik mijn ooglap, ongezien, liet kijken

maar dat ik dit, juist dit
niet wist

daarvan word ik heel stil
en blij en klein in kreukels zacht

begeerte in verlangen
jouw lijf
alweer, nog meer, veel meer

in dierlijkheid in kracht
geen onzin geen gedoe
geen recht aan toe en snel er af

wat jij mij brengt
dat wist ik niet
dit wil ik heel graag blijven weten

11
jul

Reizend

Zachtjes tastend langs mijn lijnen
zie ik, zowaar, mijn leven is al op.

Omkijken kan, vooruit
is niets te zien. Een oude vrouw
alleen in huis. Terug
naar haar waar ik begon.

Wij converseren,
continue.
Wij wonen samen,
in een lijf.
Mijn hart, mijn brein,
en ik.
Zij zijn aan mij gegeven.

Mijn moeder, die is dood.
Geen mens meer die verhaalt
hoe ik als baby straalde.
De zon, ook binnenshuis.

Vol energie, vol een twee drie
en huppekee, daar ging ze weer
in vol tenue tegen haar angsten.
Ze won, verloor, ze won opnieuw.
Ze keerde tijden als een golf,
ze gaf nooit op, ze leerde niet.
Ze leefde veel. Ze was geluk.

Laat mij nog een keer leven,
laat mij weer lief zijn, minnen, dansen.

Stralend snel en zingend,
reizend langs mijn ravijn.

20130711-134135.jpg

1
jul

koffer kitten

Wachtend op vliegveld Kuala Lumpur lig ik op een bank, loop langs winkels, vergiftig mezelf in het rookhok en kijk, kijk naar al die mensen met al hun koffers.

Waar gaan ze heen, wat slepen ze mee, het interesseert me niet.

Murw van moeheid stort ik in een stoel en zie een brede vrouw met een kleine koffer naast zich.
Uit de koffer kijken ogen naar me en wat voor ogen, ogen die net zo wanhopig en uitgeblust kijken als de mijne. We staren elkaar aan en voeren een stil gesprek.

Mijn weerzin tegen poezen is weg.

20130701-173823.jpg

30
mei

wee, ach, lach

alweer ene malloot
al starend voor dat raam
een nieuwe avond in de goot
nog steeds heeft hij geen faam

#

2 hondjes uitgemolken
voor beetje creatief
online zien mensen wolken
en missen zo hun lief

#

de een die prijst mijn ava
de ander vindt het flut
mijn opa riep vast brava
ik zeg heel simpel kut

20130927-133807.jpg

24
mei

gigolo

een man bestelde ik
1 maal een nummer drie
voor mij, 1 lange donkere met
een groot geslacht
dat laatste kwam wel
goed, uitstekend zelfs

maar, blond kort haar
erna kon ik niet
veel daar mee
de baas gebeld
korting gevraagd
donkere stem zegt
ik heb zin
in jou
mits mijn vriendin
er nooit iets van zal
voelen

de deur bel gaat
een mooie baas
we lachen, dan steeds harder
is hij wat ik bestelde
of ik dit vaker wil vraagt hij

nou twijfel ik
niet vaak maar soms
heb ik geen trek meer in die Mex

20
mei

song of sea

tonen die verbazen, blijven hangen
ijle vragen klinken door
doen mij verlangen naar

wat is het dat ik ‘t allerliefste wil

muziek die zo kan vragen
het antwoord zingt voorbij
in lucht in water spelend
verder, mis ik alweer de laatste trein

wat is het dat ik ‘t allerliefste wil

mijn lijf wordt zoeter, zachter
stiller, kleiner en verstomd

in deze vraag die telkens telkens weerom komt

20130520-164407.jpg

7
apr

niet nu

in de vertraging ren ik snel
de afstand finisht mij

mijn horizon steeds dichterbij
de brug der zuchten staat
ik raak voorgoed voorbij

narcissen en tulpen
het groen zo jong
het lam nog niet geslacht

ik zie het aan, het leven
in mij zelf, nog minstens ene nacht
mijn lief,

blijf ik
ben ik bij mij

20131025-230254.jpg

25
feb

expressions

water under the bridge
is what one says
ik laat niet los ik kijk opnieuw
wie weet welk water dan

staart mijn herinnering
telkens nieuw water in
het geeft geen licht gelukkig
niet nog net niet gek

and life goes on
is what one says
verdomde nek alweer verrekt
een blaasontsteking komt erbij

bridge over troubled water
niet springen nee
niet doen
dit water heeft net rust

18
feb

lichaam

vandaag ben ik Marokko
in kleuren paars en zacht
een bubbel met veel lucht
is waar ik vastzit, wacht

verdriet, dat kost zijn tijd
zo hoor ik om mij heen
de stemmen klinken hol
alsof ze zelf niet spreken

even langs de huisarts
misschien kan er wat
dokter, ik heb verdriet
een vriend is dood gegaan
ik ben op zoek naar wat er rest
logisch dat u niet horen kunt
zegt dokter helder en beslist
het antwoord op die vraag
bestaat niet, volgende patiënt
nu graag
oordruppels krijg ‘k nie mee
alles gaat over, zegt ie
ik speel gedwee

toch, ‘s avonds in de lucht
schijnt er 1 ster heel sterk
precies op ons gericht

RIP Andre Gingras (1966 – 2013)

20130703-214515.jpg

7
feb

tiptop

offguard, dat was ik even
nu alweer bij de les
het leven draait om geven?
nou, geef hem dan die fles

from the tip of my cigarette
naar de top of my mind
aaaaaah, lekker die rook
hoest mijn longen ver uit

hoe verder te gaan
I simply have no glue
mistakes, like this uh
maak ik niet with love

amputatie in vlucht
alles the game
je keert je kont voor een sekond
en bent, alweer een stukske kwijt

20131222-045559.jpg

4
feb

paris

je t’aime mon amour
ja, graag een paraplu
bonbon, fijn extra puur
en boven op de tour d’eiffel
ging mijn verstandskies er vandoor

4
feb

vitamins

grootgebracht gedeukt in fruit
ontsnapt mij piepend het geluid
an apple a day keeps
de dokter belt aan
naast hem een doodskist
‘t is tijd om te gaan

1
feb

zichtbaar blind

in dromen ben ik blind
rij auto zonder zicht
doe dagelijkse dingen
net als alziend steeds
weer, zoals verwacht

ontwakend kijk ik uit
met zicht op niks
ver weg ‘t groots verlangen
in levens liefdes ooit gekend
verstopt raak ik verloren
zelf gaf ik, maar niet heus

hij is bij mij, nu
heeft hij mij gezien

26
jan

het vierde jaargetij

niks dubbelblind
niets te herhalen
de afwas steeds
op nieuw al weer

sneeuwvlokken, kijken
zien wat ieder doet
het simpele aanschouwen
vertrouwen op het niets

hoezo, ik heb geleerd
geen les komt ooit terug
zo dom kun je niet zijn
er valt niets om te keren

ik zie me aan
herken me niet

21
jan

verder

verder, hoe weet je wat dit is
hoe weet je dat dit woord betekent
wat wij ermee bedoelen, verder
misschien sta ik wel in zijn achteruit
en trekt het zwarte gat mij aan

controle is wat nodig is
controle nu niet laten gaan
dromen eten op
dat wat ik overdag laat staan

olifant speelt met de baby
ik eet een bloemensteel
speel woorden die ik echt niet ken
en weet nog steeds niet waar ik woon

de levende en dode, de mensen
vroeger plus, die ik vergeet
zelfs dieren nooit ontmoet
ze weten allen goed hun rol
en ik, word niet herkend

verder gaat het goed
vast, alles gaat goed verder

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 61 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: