Skip to content

Recent Articles

11
dec

Fijner dan ‘n dikke deken

IMG_3346.JPG

Lijfje op m’n linkervoet,
niet dat ‘t linkse ertoe doet.
Net voor donker, dankbaar,

krul ‘k met m’n tenen,
linker ja, nog steeds. Kriebel ‘m,
hij slaapt, of doet alsof.

Krult oor, laat oor weer los.
Jonge spieren spannen aan,
van links naar rechts en lós

rennend richting winternacht.
Waarin jij, zó klein,
‘n warme deken kroelt.

1
dec

December 2014 – Zonder strik

Vandaag, november loos.
Oktober lag al plat,
september dreutelde voorbij.
Daarvoor, ben ik vergeten.

Zoveel maanden, werken, spelen.
Oprecht jezelf te durven zijn.
Al wil dat laatste niet best lukken.

Oprecht te spreken, geen verhalen.
Vanuit je ziel, vaak kan dit niet. Nu
we het hierover hebben, klinkt ‘zielig’ ineens anders.

Terug naar nu, decemberdag,
niks wordt verpakt. Vandaag
proef ik cadeau’s vast voor,
oprecht te geven, straks. Januari mag’k weer slijmen.

27
nov

Zon- ook in donker

IMG_3697.JPG

Uit de koffers komen kleertjes,
oshkoshb’gosh, helemaal uit usa
meegebracht door jouw papa

Welkomstknuffel doe je snel,
pakjes lokken, lachend scheur je
snippers rond, geluk is hier

In de hal van ons te grote huis,
waar je bang was, wist ik niet,
hoorde dit pas jaren later,
stom van mij, ha’k moeten zien

Klasgenootje noemde ‘lelijk’
Krijg de tering, dacht ik & zei jou
‘jij bent mooi, te mooi voor haar, zij kan
mooiheid niet bevatten, is jaloers,
die domme krent’ Oshekoshegossie,

beetje buigen met momenten, stuwt
een mens door eendenjaren,
maakt de schooltijd ietsje lichter
geeft zicht op volgroeide zwaan

Oshkoshbegoshemoshe ligt ver, achterin
gedeelde levens, jij ging verder,
vechtend, stralend, soms diep vallend,
telkens keerde je, nog mooier, sterker,
liever, naar mij om, oshekoshegosheme,
hoe kan ik jou ooit bedanken
Kind, jij bent mijn zon

IMG_3701-0.JPG

23
nov

konijnen hoppen

hoe charmant
duinen lachen
rondom zand
rennend door zoveelste kuil
blauwe knie, buts in enkel
hoeveel kilometer nog
voor ik bij de finish ben

de vrouw naast me
roddelt snel, over vrienden
zes depressies, huwelijk
niet best, weinig zin
konijnen hoppen
onze loopgroep
stort wat in

tegenwind, nog lang te gaan
hopende konijnen
medeleven kost zo weinig
niemand heeft hier echt iets aan
bij de aapjes wil ik wonen

IMG_3329.JPG

23
nov

Reddend zwemmen, les 1

Omkomen in dalen,
krabbelen aan statistiek.
Muren knallen, wijken niet.

Niets meer te bespreken, taligheid verloor.

Onzeker, richting eigen spoor. Weg,
bij voorkeur Orient Express.
Schemerlampen doen geen zeer.

Deed het er uiteindelijk toe?

Grenzen overstekend denk ik,
dunne lijnen die we maken.
Een geval van alles was.

Ik kon niet meer bang.

IMG_3327.JPG

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 333 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: